Çınar doğduğundan beri şehir
dışına hiç çıkmamıştık. O kadar bunalmışım ki Ankara’dan, deli gibi gezesim var
ama bebek olduğundan gezme alanlarımız da sınırlı. 4 kişilik aile olarak ilk
ziyaretimizi hepimizin çok rahat ettiği annemlerin olduğu Ereğli’yi seçtik.
Evde benim kadar bu işe sevinen tabiî ki Naz’dı. Naz bu 8 sene boyunca
arabadaki tek çocuk olarak rahat rahat gidiyordu ama şimdi arkada araba koltuğu
olunca bayağı sıkıştı, çok bunaldı, bizde alışacaksın dedik, acaba araba
koltuğunu çıkarsak olmaz mı diye yollar aradı ama sonunda kabullendi..)
Cumartesi sabahına karla uyanan
Ankara’nın aksine biz bol güneşli bir günde dışarının temiz havanın tadını
çıkardık. Naz kuzum ağaçlara tırmandı, dalından çilek yedi, oyun oynadı,
ödevsiz bir hafta sonu geçirdi.
Ben de her zamanki gibi annem yaptı bende bol
bol yedim, zaten veremediğim doğum sonrası kilolarıma yenilerini ekledim...(
Yoldan da yorulmadım da eve
geldikten sonra çok zordu her şey ..( Gitmek, gezmek, dinlenmek güzel de bi de
bunun dönüşü olmasa...
