10 Ağustos 2015 Pazartesi

2 çocukla ilk yaz tatilimiz- Voyage Sorgun

Geçen sene yaz ayına gelen doğumdan dolayı tatile gidemediğimiz için Naz bu yaz dört gözle tatili bekleyip şafak vakti gibi kalan günleri sayıyordu. Tatile 2 hafta kala götürüleceklerimin listesini çıkartıp alışverişe başladık.
Öncelikle bir bebekle tatile gitmek, tatil fiyatı gibi tatil öncesi alışveriş yapmak demekmiş, zira al al ihtiyaç bitmiyor.
Çocuklar uyurken yolculuk geçsin diye sabah tatil köyünde olacak şekilde yola çıktık, sabah oraya vardığımızda otelin çok kalabalık olduğunu fark ettik. Bize odayı vermeleri saat 15.00 i buldu. Bu arada otelden yararlanabiliyorduk. Club odası almıştık. Odada çift kişilik yatak, tek kişilik çocuk yatağı bide park yatak vardı, yerler ıslak zemin ve yatağın altına gelecek şekilde bir halı var, oda temizliği çok kötü, halının rengi pislikten görülmüyordu, banyo çok küçük, bebek olduğu için odada yer alan lavabo bebek için tehlike yaratıyor çünkü yerler lavabodan dolayı ıslanıyordu. Yeni yürüyen yada emekliyen bebeği bu odada zaptetmek mümkün değil.
Tesis yeşillikler içinde güzel bir tesis, merkeze yakın odada olursanız iyi olur, zira ana binadan havuza ve denize geçmek için pusetleri merdivenden indirmeniz gerekiyor, bebek arabaları düşünülmemiş.

Hem aquapark, hem çocuk havuzu hem büyük havuzları öğleden sonraları girilecek gibi değil, oldukça pis, kardeşimgil ve biz oldukça etkilendik, zira gözler mikrop kaptı, çocuklarımız hastalandı. Her yerde yenilendiği ve çok güzel olduğu belirtilen Voyage Sorgun’dan hiç memnun kalmadık.
Dört gözle 2 yıldır özlemle beklediğimiz tatil Naz’ın çok kötü hastalanması ile erken son buldu, kızımın gözü o kadar korktu ki bütün tatil yerleri bu kadar pis mi, hep böyle hastalanır mıyım diye korkuyor artık…( Tabii bizde tatil mi yaptık yoksa bu kadar çok para verip işkence mi çektik, hala da çekmeye devam ediyoruz belli değil)
Tatile giderken yüzünde güller açan mis kızımın tatil dönüşü durumu :(

19 Temmuz 2015 Pazar

Bayram Tatilimiz

Bayramda en şenlikli yer tabiki annem ile babamın yanıdır. Zira 7 kardeşiz, hepimizde ortalama 2 çocuk, eşlerle birlikte koskocaman bir aile oluyoruz. Bu kadar kalabalığı çocuklarımda görsün benim daha önce bildiğim duyguları onlarda görsün istiyorum. (Yarısı resimde yok, zira hepsini toplamak çok güç oluyor)
 Özellikle Naz orada o kadar mutlu ki, nasıl olmasın anneannesi geliyor diye yavru oğlak kuzu almış, onlara isim koydu, besledi, sineklerden korkan kızım orada aslan kesildi, eziyet burda bizeymiş. Oynayacak o kadar çok çocuk var ki...

Bizim küçük tombiş Çınar ise hayvanları gördükçe mutluluktan çığlıklar atıyordu, hele bide süs havuzunda oynaması vardı ki görülmeye değerdi.
Zaman çabuk geçiyor, keşke daha sık gidebilsek, daha fazla kalabilsek. Naz bizimle dönmek istemedi, tatili biraz daha uzattı, biz de orada bir apartman dairesine tıkılıp kalmayacak kalabalık içinde mutlu olacak diye izin verdik.


9 Haziran 2015 Salı

Sınıf pikniğimiz


Çalışan anne olunca çalışma saatlerime denk gelen etkinliklere hiç katılamadım. Şenliğe, maça gidemedim ama bu sefer bakıcı olmadığından ben de izinli olduğumdan sınıf pikniğine katıldım. Naz büyük bir hevesle bugünü bekliyordu, bir velinin sayesinde çok güzel bir yerde piknikleri oldu, yemek yediler, oyun oynadılar, çimlere yattılar, bütün yılın yorgunluklarını üstlerinden attılar.



28 Mayıs 2015 Perşembe

Bir hafta sonu – İstanbul

Ablamın 50.yaş sürpriz doğumgünü kutlamak için maaile İstanbul’a gittik. Çok güzel bir doğum günü ve sürpriz oldu.

İstanbul’da hava Antalya gibi çok sıcak ve nemliydi. Ankara’nın havasına alışan biz bu havada çok zorlandık. Naz bizden ayrı takılarak çok iyi yaptı. Zira bebek ile İstanbul hayatı bize çok zor geldi. Puseti indir bindir, eşyaları boşalt, vapura girerken puset sığmaz, tekerlekleri sök, taksiye in bin yap, yemek saati gelir bi yerde dur derken biz gezdik mi süründük mü anlayamadık. Gerçi herşeyi planlamaya alışık olan biz şimdi kalabalığa uyup ordan oraya sürüklenmemizin de çok büyük payı vardı. Ama Naz İstanbul’u o kadar sevdi ki; “Anne İstanbul çok güzel bir yer, ben üniversiteyi burda okusam” diye söyledi. Çınar biraz büyünce planlı programlı çocuklara göre bir program yapıp gelmek şart oldu.



29 Nisan 2015 Çarşamba

Okuldaki Etkinliklerimiz

Daha önce haberdar bile olmadığımız etkinliklerimiz var bu okulumuzda.

İl içinde okullar arasında geleneksel oyun yarışmaları düzenlendi. Okul içi elemeler, takım belirlenmesi ve yarışmalar derken bizim evde heyecan doruktaydı. Her gün yağ satarım bal satarım oyununu konuşur olduk. Asıl takım üyesi olduğundan sürekli bu oyunla yattı bu oyunla kalktı. Okulumuz çeyrek finale kadar yükseldi, çeyrek finalde elendik, kendini adayan kuzum o gün o kadar çok ağladı ki anlatılmaz.

Diğer etkinliğimiz yılın başından beri çalıştıkları 23 Nisan için halk oyunuydu. Hayatında daha önce hiç oynamamış, seyretmemiş olan Naz çalışırken epey zorlandı. Ama gösteri çok güzeldi, kıyafetleriyle oyunlarıyla hepimizi mutlu ettiler.

Bir başka okul etkinliği ise sessiz okul projesinde haftanın görevlisi seçilerek koşan çocukların yavaşlamalarını sağlıyorlardı.

Keyifle ve mutlulukla gitmeye devam eder inşallah…

20 Nisan 2015 Pazartesi

Bir hafta sonu gezimiz – Kızılcahamam

4 kişilik aile olarak 2. ziyaretimizi Ankara’ya yakın yerlerde nerelere gidebiliriz diye araştırmaya başlamıştım. Kesinlikle Kızılcaham’mış. Bunca zamandır niye hiç gidip görmedik bilmiyorum. Manzara, orman havası çok güzeldi. Cumartesi gidip Pazar günü dönmeyi düşünerek 1 gece kalabileceğimiz iyi bir otel bakmaya çalıştım. Her şeyin yenisini seven ben yeni açılan Çam Hotel’in resimlerine bakarak beğendik ve buradan rezervasyon yaptırdık. Standart odaları oldukça geniş ve güzeldi. Her şey yeni ve temizdi.


Biz kaplıca konseptini bilmediğimiz için bize farklı gelen şeylerde vardı.
Naz en çok çocuk klübünü sevdi. Normalde hiç oralara gitmeyen kızım, bu sefer oradan çıkmak istemedi, o mutlu oldukça bizde mutlu olduk.


Otelin karşısında bulunan park ve yürüyüş yolu oldukça güzeldi. Bu güzel havanın tadını çıkardık.


Evimize bu kadar yakın olupta böyle tatil havası ile geçirdiğimiz hafta sonumuz hepimize çok iyi geldi. 
Bundan sonra fırsat buldukça gidebileceğimiz bir yer olarak hafızamıza işledik.

6 Nisan 2015 Pazartesi

Anne Evine Bahar Gezimiz


Çınar doğduğundan beri şehir dışına hiç çıkmamıştık. O kadar bunalmışım ki Ankara’dan, deli gibi gezesim var ama bebek olduğundan gezme alanlarımız da sınırlı. 4 kişilik aile olarak ilk ziyaretimizi hepimizin çok rahat ettiği annemlerin olduğu Ereğli’yi seçtik. Evde benim kadar bu işe sevinen tabiî ki Naz’dı. Naz bu 8 sene boyunca arabadaki tek çocuk olarak rahat rahat gidiyordu ama şimdi arkada araba koltuğu olunca bayağı sıkıştı, çok bunaldı, bizde alışacaksın dedik, acaba araba koltuğunu çıkarsak olmaz mı diye yollar aradı ama sonunda kabullendi..)

Cumartesi sabahına karla uyanan Ankara’nın aksine biz bol güneşli bir günde dışarının temiz havanın tadını çıkardık. Naz kuzum ağaçlara tırmandı, dalından çilek yedi, oyun oynadı, ödevsiz bir hafta sonu geçirdi. 



Ben de her zamanki gibi annem yaptı bende bol bol yedim, zaten veremediğim doğum sonrası kilolarıma yenilerini ekledim...(


Yoldan da yorulmadım da eve geldikten sonra çok zordu her şey ..( Gitmek, gezmek, dinlenmek güzel de bi de bunun dönüşü olmasa...

1 Mart 2015 Pazar

8.Yaş Günümüz



Bu sene geleceğe yatırım yaptık, babamızla ileride Naz'a güzel bir hatıra bırakmak için bir video hazırladık. Duygularımız zaten orada, başka söze gerek yok. Sözün bittiği yerdeyiz....



2 Şubat 2015 Pazartesi

Sinema Keyfi – 6 Süper Kahraman

Sömestr tatilinde herkes çocuğunu sinemaya götürüyor çünkü hafta içi sinema önünde o kadar kuyruk var ki inanılmaz. Neyse ki kalabalığa değen bir filmdi. Naz sınıfça gitmesine rağmen o kadar sevmiş ki bir daha gitmek istedi. Çok fazla animasyon filmi sevmeme rağmen merakımdan ben de girdim. Gerçekten çok güzeldi, Naz ile beraber hem güldük hem ağladık. Kesinlikle tavsiye olunur.

27 Ocak 2015 Salı

Bu da yeni okulumuzdaki ilk karnemiz

Naz daki değişimi görüp ne kadar doğru bir karar vermişiz diyorum. İyi ki de öğretmenimiz Hacer teyzesi.
Bu da bizim muhteşem sınıfımız ve öğretmenimiz…